wybierz cel terapii i czytaj więcej: Oddech jest esencją...
wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

rzucanie palenia

Trening oddechowy „palacza“:

 

Doskonale wiadomo, że to układ oddechowy jest najbardziej podatny na uszkodzenia wśród osób palących papierosy. Badania Boutellier (2008) oraz Scherera i wsp. (2008) wykazały, że stosowanie treningu respiracyjnego u osób palących papierosy: poprawia siłę i wytrzymałość mięśni oddechowych, poprawia zdolności wysiłkowe całego organizmu, zmniejsza duszność oraz poprawia jakość życia.

 

Prace naukowe:
Scherer et al. 2000, Boutellier 2008

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

kontrola masy ciała

Z racji tego, że trening oddechowy angażuje aż 370 mięśni organizmu człowieka trening ten jest doskonałym rozwiązaniem dla osób z nadwagą.

Badania naukowe przeprowadzone przez Villiot-Danger i wsp. (2010) oraz Franka i wsp. (2010) wykazały pozytywny wpływ treningu respiracyjnego na osoby mające nadwagę i ludzi otyłych. Odnotowano m. in. redukcję duszności, poprawę efektywności treningu oraz poprawę zdolności wysiłkowych wśród osób poddanych treningowi.

 

Prace naukowe:
Villiot-Danger et al. 2010, Frank et al. 2010

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

sprawność seksualna

Jednym z najczęściej komentowanych efektów treningu respiracyjnego wśród klientów była poprawa w zakresie sprawności seksualnej. Skłoniło to prof. Sartorio i wsp. (2012) do przeprowadzenia badań na temat wpływu tego treningu na ten aspekt.

 

Badania zespołu badawczego wykazały, że już po 12 sesjach treningowych poziom hormonu wzrostu (GH) oraz kortyzolu wzrósł znacznie. Według autorów może się to przyczyniać do poprawy w zakresie sprawności seksualnej.

 

Prace naukowe:
Sartorio i wsp. 2012

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

menopauza, andropauza

Trening respiracyjny prowadzony w tym okresie zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet sprzyja lepszemu dotlenieniu komórek naszego organizmu.

 

Bardzo dużą zaletą tej formy aktywności jest brak nadmiernych obciążeń w obrębie aparatu ruchu oraz zapobieganie wahaniom wagi, przede wszystkim w kierunku wzrostu masy ciała.

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

chrapanie

„Po zniknięciu dokuczliwych hałasów związanych z chrapaniem jest jasne:
SpiroTiger ® to błogosławieństwo!”

Badania naukowe przeprowadzone w Szpitalu Lindenh w Bernie wykazały, że już po 4 tygodniach treningu mięśni gardła częstotliwość chrapania uległa znacznemu zmniejszeniu.

 

Osiągnięcia w leczeniu chrapania:
Badania przeprowadzone przez dr Bauera z Wydziału Pneumologii Szpitala Lindenh w Bernie (Szwajcaria) wskazały na pozytywne efekty treningu wytrzymałościowego mięśni oddechowych wśród chrapiących. Według doktora Bauera długość i głębokość snu, zwiększająca się w nocy, powoduje, że mięśnie gardła coraz ulegają coraz większemu rozluźnieniu, co jest jedną z przyczyn chrapania. Dodatkowo wraz z wiekiem mięśnie te ulegają osłabieniu. Czynniki te mogą przyczyniać się do chrapania: niewystarczające napięcie tych struktur uniemożliwia ciągłe otwarcie gardła.
W swoich badaniach dr Bauer udowodnił, że częstotliwość chrapania wśród badanych osób korzystających z treningu mięśni oddechowych została zmniejszona w sposób znaczny.
SpiroToger® oznacza zatem nadzieję dla wielu chrapiących oraz ich partnerów.

 

Efekty treningu respiracyjnego wśród osób chrapiących:

  • Skrócenie czasu chrapania w nocy
  • Poprawa siły mięśni języka
  • Poprawa wytrzymałości mięśni oddechowych
  • Subiektywna poprawa jakości snu

 

Prace naukowe:
Dissertation Furrer-Boschung 1997, Randerath et al. 2004, Randerath et al. 2010

 

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

bezdech nocny

Bezdech nocny (często nazywany OBS – obturacyjny bezdech nocny) to całkowite, ale czasowe zamknięcie drogi dla przepływającego powietrza. W takim momencie osoba próbuje zaczerpnąć powietrza.

 

Objawy dotyczące tego zaburzenia to: chrapanie, zmęczenie poranne, problemy z koncentracją, zaburzenia pamięci, nadmierna senność w trakcie dnia, zaburzenia potencji.

 

Podobnie jak w przypadku chrapania efekty treningu respiracyjnego dają doskonałe efekty: skracają czas chrapania w nocy, poprawiają siłę mięśni języka oraz wytrzymałość mięśni oddechowych, a także subiektywną poprawę jakości snu

 

Prace naukowe:
Dissertation Furrer-Boschung 1997, Randerath et al 2010

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

mukowiscydoza

Badania naukowe przeprowadzone przez: Kamina i wsp. (2006), Sartoriego i wsp. (2008) oraz Mollera i wsp (2008-2009) wykazały, że trening respiracyjny metodą SpiroTiger wśród osób chorujących na mukowiscydozę poprawia funkcję mięśni oddechowych (wydolność fizyczna, FEV1), zwiększa pojemność życiową (VC – vital capacity), prowadzi do sprawniejszego usuwania flegmy, redukuje leczenie antybiotykowe, redukuje duszność oraz poprawia jakość życia.

 

Prace naukowe:
Kamin et al 2006, Sartori et al. 2008, Möller et al. 2008-2009

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

astma oskrzelowa

… Jestem zmęczona częstym występowaniem braku tchu i ciągłym noszeniem ze sobą Ventolinu, w jaki sposób mogę lepiej i bardziej naturalnie zarządzać tym stanem rzeczy?”
— Używając SpiroTigera ® możesz poprawić funkcję mięśni respiracyjnych tak, aby oddychanie stało się łatwiejsze.

 

Lachlan Davey, Wellington, Nowa Zelandia – profesjonalny triathlonista, astmatyk (15 września 2010): „Od czasu kiedy używam SpiroTigera® moje oddychanie zmieniło się znacząco. Jest dużo łatwiejsze w trakcie aktywności fizycznych. Zauważyłem, że nie mam już wcześniej występujących problemów związanych z atakami astmy w określonych momentach. Moje parametry oddechowe (PEF) poprawiły się z 600 na 800 – z tego powodu jestem bardzo szczęśliwy, szczególnie, że już prawie nie potrzebuję mojego Ventolinu!“

 

Efekty treningu respiracyjnego wśród astmatyków:

  • Poprawa sprawności mięśni oddechowych
  • Poprawa zdolności wysiłkowych
  • Poprawa koordynacji oddechu
  • Zmniejszona duszność

 

Prace naukowe:
German Society of Pneumology Guideline, 2006

 

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

POChP

POChP to skrót od przewlekła obturacyjna choroba płuc.

 

„W końcu mogę coś zrobić, aby poprawić swoją aktywność oddechową!”

Aktywny trening przerywa błędne koło stopniowego regresu oddechowego – jest to szczególnie prawdziwe u pacjentów pulmonologicznych mających osłabione mięśnie oddechowe.

 

Efekty w tej grupie osób:

  • Poprawa w zakresie siły i wytrzymałości mięśni oddechowych
  • Poprawa zdolności wysiłkowych
  • Zmniejszona duszność
  • Poprawa jakości życia


Prace naukowe:

Scherer et al. 2000, Boutellier 2008

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

przed i po zabiegach

Stosowanie treningu respiracyjnego sprawia, że twój organizm jest sprawniejszy oraz łatwiej się regeneruje. Fakt ten ma istotne znaczenie gdy spodziewasz się jakiegoś zabiegu, interwencji medycznej – trenując ze SpiroTiger® masz lepszy start po zabiegu.

 

Dodatkowo metoda ta jest bardzo bezpieczna do szybkiego wprowadzania (oczywiście po uprzedniej konsultacji lekarskiej) zaraz w okresie rekonwalescencji – pamiętajmy jednak, że dotyczy to jedynie stanu po zabiegach gdzie lekarz nie widzi przeciwskazań dla Pacjenta.

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

niewydolność serca

Trening mięśni oddechowych metodą SpiroTiger, jako część fizjoterapii kardiologicznej, może zwiększać zdolności wytrzymałościowe i siłowe tych struktur.
W konsekwencji ma to pozytywny wpływ na objawy związane z dusznością, a także poprawia możliwości wysiłkowe pacjentów.


Prace naukowe:
Mancini et al. 1994 a i b, American Heart Association Guideline 2003

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

myasthenia gravis

Rassler i wsp. (2007) wykazał, że w tej grupie osób, pod wpływem treningu respiracyjnego, ulega poprawie wytrzymałość mięśni oddechowych, subiektywna poprawa wytrzymałości fizycznej oraz redukcja duszności, a także efektywniejsze oddychanie.


Prace naukowe:

Rassler et al. 2007

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

ZZSK

ZZSK to skrót od zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (choroba Bechterewa).

 

Regularny trening mięśni oddechowych może poprawiać sprawność tych struktur,
zwiększa także stabilność górnej części tułowia oraz poprawia mobilność w zakresie
klatki piersiowej we wszystkich płaszczyznach.

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

whiplash

Whiplash – uraz typu „smagnięcie biczem“

 

Sesje terapeutyczne z wykorzystaniem treningu mięśni oddechowych poprawiają
stabilność oraz wzmacniają mięśnie odcinka szyjnego i lędźwiowego.

Dodatkowo poprawie ulega koordynacja mięśni oddechowych.

 

Prace naukowe:
Verhagen et al. 2007

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

urazy rdzenia kręgowego

W literaturze naukowej i medycznej istnieje dużo prac poświęconych temu rodzaju treningu wśród osób po urazach rdzenia kręgowego (Mueller i wsp. 2006, 2008, Van Houtte i wsp. 2006, 2008, S. Vergès i wsp. 2009).

 

Odnotowano poprawę w zakresie zdolności wytrzymałościowych (MVV) i siłowych (PImax, PEmax) układu oddechowego, zwiększenie w zakresie pojemności życiowej płuc, obniżenie komplikacji oddechowych oraz poprawę sprawności fizycznej w zakresie sportu osób niepełnosprawnych.


Prace naukowe:

Mueller et al. 2006, 2008,
Van Houtte et al. 2006, 2008,
S. Vergès et al. 2009

wybrałeś terapię w: wiedza naukowa:

badania naukowe

bóle kręgosłupa

„Mój chroniczny ból pleców zniknął. Zdecydowanie czuję się o wiele zdrowiej”.

 

Z racji tego, że w cyklu oddechowym bierze udział nawet 370 mięśni, trening ten jest doskonałym uzupełnieniem terapii przy leczeniu problemów związanych z zespołami bólowymi kręgosłupa.
Trening respiracyjny wzmacnia zdecydowaną większość mięśni tułowia. Nie tylko cykl oddechowy, ale także stabilność tułowia ulega stałej poprawie.

 

Rezultatem jest mniejsza liczba epizodów bólowych całego kręgosłupa oraz lepsza „świadomość ciała”.